B i t t e r & S w e e t
火の風
BOANH !!! 
เคลียร์ KH358/2 Days เรื่องสยองขวัญของเมื่อคืน
posted on 24 Sep 2009 21:18 by roxasonesky in Diaryเคลียร์แล้วโว้ยยยย!!!!
ในที่สุด!!ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงแล้วเย้ๆ!!หลังจากที่เล่นมานานถึงหลายเดือนก็เล่น Kingdom Hearts 358/2 Days จบแล้ว!!ยะฮู้~!!ตอนจบมันก็เป็นอะไรที่น่าเศร้านะค่ะสงสารชิออนมากๆเลยT^T
ภาพสามเพื่อนรักจ้า~
เมื่อเรื่องนั้นจบมาดูเรื่องนี้กัน...
เมื่อคืนราวๆสองทุ่มนึกได้ว่าลืมหนังสือไว้ที่หอก็เลยว่าจะโทรเรียกไอแพรให้มาเป็นเพื่อนหน่อยจริงๆแล้วแพรไม่ได้พักห้องเดียวกับเราหรอกนะแต่ที่ต้องชวนแพรเพราะไอจินมันไม่ยอมไป=*=ก็เลยต้องชวนเพื่อนที่มีน้ำใจแบบแพรนี่แหละไปไปถึงหอพักรร.ก็ราวๆสองทุ่มห้าสิบเพราะบ้านเราอยู่ใกล้ๆรร.เลยไปถึงเร็วกว่าที่คิดพอมาถึงก็ไปห้องตัวเองที่ชั้นสามหยิบหนังสือมาปุ๊ปก็ล๊อกห้องเตรียมตัวจะลงลิฟท์ไปชั้นล่างแต่รู้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น......................................
"ฮู้~~~"...หมาแมร่งหอน...และนอกจากหอนลมมันก็แรงแบบเข้าบรรยากาศ...มาก...พอจะเดินไปที่ลิฟท์ก็เห็นคนเดินมาตอนแรกนึกว่าเป็นผีเรากะแพรก็เลย"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!"
กันจนดังลั่นหอจนคนที่นึกว่าเป็นผีพูดว่า"จะกรี๊ดกันทำไมยายเองไงยายชา"
โอ้...ค่อยยังชั่วยายชาคนคอยดูแลหอนี่เองเลยรีบขอโทษกัน"ขอโทษค่ะหนูไม่ทันได้มอง"
ยายแกก็พูดต่อว่า"อือ...ไม่เป็นไรเออนี่!หนูจีกะหนูแพรรู้เรื่องนี้รึยัง?"ยายแกถามรู้เรื่องไรฟร่ะ?ก็ตอบไปว่า"รู้เรื่องอะไรค่ะ?"
"ก็เรื่องนี้ไง...นายเคนคนดูแลสวนของหอเขาตายแล้วนะ"
ห๊า~!!!!!!เมื่อไหร่ฟร่ะเนี่ยตอนสอบยังเห็นอยู่เลย
"ตอนไหนอ่ะค่ะไม่เห็นรู้เรื่องเลย!?"
"ก็เมื่อเช้ามีคนเค้าเห็นว่านายเคนนอนอยู่ตรงต้นไม้หน้าหอก็คิดว่าหลับจนผ่านมาจนถึงเที่ยงเพิ่งรู้ว่าตายไม่รู้เป็นไร"
เออดีเล่าได้เหมาะเวลามากค่ะ-*-ตูต้องเดินผ่านตรงนั้นซะด้วย...หลังจากลงมาจากหอก็เดินกันมาจนจะถึงต้นไม้ตรงหน้าหอพอดีตอนแรกไม่กล้าเดินไปเพราะกลัวมากเลยจับมือแพรไว้แพรมันก็ถามว่า"มีไรจีฟา"ตอบว่ากลัวเดี๋ยวมันหาว่าปอด"...เปล่า..."เดินมาทีละนิดจนจะถึงแล้ว"ฮู้~~"หมาหอนอีกแล้วอ่ะT^Tแถมคราวนี้ยาวกว่าตอนแรกอีกนะและก็เดินไปอีกจนสังเกตเห็นว่ามีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้นและเหมือนกำลังร้องไห้เลยและบังเอิญเราเดินเหยียบกิ่งไม้เสียงมันเลยดัง
เชื่อได้เลยว่าเราไม่ได้ตาฟาด!!เพราะหลังจากเหยียบกิ่งไม้แล้วผู้ชายคนนั้นเหมือนจะค่อยๆหายไปทีละนิดจนไม่เหลือแม้แต่เงาเชื่อมะว่าหลังจากนั้นรีบออกจากตรงนั้นสตาร์ทมอไซต์ออกนอกหอทันทีพอกลับถึงบ้านแม่ถามว่ามีอะไรส่ายหัวฟึ่บๆวิ่งขึ้นชั้นสองนอนทันที...
อย่าหลอกหนูเลยหนูกลัวT^T
ถึงปกติจะเป็นยัยหัวหน้าแต่วันนี้ไม่ใช่ถ้าอยากรู้ลองดูนะค่ะ
)ก็อย่างที่ยัยมิลค์(เพื่อน)บอกนั่นแหละว่า"แม้เส้นตายอยู่ตรงหน้าก็อย่าปั่นงานโดยสูญเสียความเยือกเย็น"แต่ที่ยัยนั่นทำมันเย็นเกินไป!!แต่บ่นไปก็เท่านั้นแหละยัยมิลค์น่ะปั่นงานทุกเดือนจนชินแล้วพอถึงเวลาเรากะยัยจินจินต้องไปช่วยทุกที
(ยังจะหัวเรอะ)ก็ว่าจะถ่ายรูปตอนใส่ชุดนี้น่ะนะค่ะแต่ไม่เอาดีฟ่ามันไม่มีวิกไม่เข้ากันอย่างแรงเลย555+ไว้วันงานถ่ายทีเดียวเลยดีกว่าเน้อ~^_^
