ถ้ายังไม่เป็นขาวๆเขียวๆ F5 หน่อยนะครับ

           วุ่นวายอยู่กับการเปลี่ยนธีมทั้งคืนวันนี้ก็เลยตื่นสายซะแล้วล่ะครับฮะฮะ(ยังจะหัวเราะ)ผมว่ามาต่อฟิคกันเถอะนะ

___________________________________________________________________________________________

ตอน ที่กี้โจมตี

"แฮ่ก...แฮ่ก...คันดะ...ยังวิ่งไหวอยู่...รึเปล่าครับ..."

"ฉัน...แฮ่ก...ไม่เป็นไร..."

"อีกนิดเดียวนะครับ...อ๊ะ!!หลบเร็ว!!"

อเลนรีบกดหัวร่างบางให้หลบลงทันทีเมื่อมีคลื่นพลังลูกใหญ่พุ่งตรงลงมา

ตูม!!

"อะไรน่ะ!?อ๊ะ!!นาย..."

"นายคิดว่านายจะพาแม่หนูนั่นหนีไปจากฉันได้งั้นเหรอ...หนุ่มน้อย"

"ทีกี้..."

"เอาล่ะ...ฉันไม่พูดมากหรอกนะ...ส่งตัวเธอมา"

"........ไม่........"

"หือ...นายว่าไงนะ?"

"ไม่มีวัน...ผมไม่มีวันส่งคนรักของผมให้กับคนอื่นเด็ดขาด!!!!!"

คันดะที่ได้ยินอเลนพูดแบบนั้นก็อึ้งเป็นอย่างมาก

'รัก...เหรอ...เขารักเรา...งั้นเหรอ'

ทีกี้ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอามือไปกุมที่หน้าผาก

"งั้นเหรอ...นายจะไม่ยอมส่งเธอมางั้นสินะ.......งั้นฉันคงจะต้องใช้กำลังแย่งชิงมา!!"

เมื่อพูดจบทีกี้ก็ปล่อยพลังลูกใหญ่สีดำใส่อเลนอีกครั้ง

"อึก!!!"

"อเลน!!อาคุม่า!!"

"หา....อ๊ากกกกก!!!"

อเลนโดนทั้งพลังของทีกี้และอาคุม่าโจมตีเข้าใส่

อเลนนอนกองกับพื้นทันที

"อเลน!!อเลน!!"

คันดะพยายามเขย่าตัวของอเลนให้ลุกขึ้นแต่ด้วยบาดแผลอันสาหัสของอเลนทำให้เขาลุกขึ้นไม่ไหว

"เอาล่ะ...เธอมากับฉันได้แล้ว"

ทีกี้เดินมาชุดมือของคันดะ

"ไม่!!ปล่อยฉัน!!อเลน!!อุก!!"

ทีกี้ต่อยเข้าที่ท้องของคันดะ

"คะ...คันดะ!"

"อเลน......"

"ปล่อยเพื่อนของฉันซะ!!"

ทีกี้หันไปมองตามเสียงนั้น

"ราวี่!!มิลันด้า!!"

"โอ๊ะ...เพื่อนของเธอเหรอ...วุ่นวายชะมัด"

"ฉันบอกให้ปล่อยไงเล่า!!"

ราวี่พุ่งโจมตีทีกี้จนทีกี้เผลอปล่อยคันดะไป

"อา...อเลน...."

คันดะนอนสลบลงกับพื้นไปแล้ว

".............................."

.................................................................

....................................................

....................................

............................

....................

..........

......

..

.

'...ที่นี่...ที่ไหน...?'

'...ทำไม...มันช่างคุ้นๆนะ...'

ห้องนอนที่มีนาฬิกาทรายเป็นดอกบัว บรรยากาศที่คุ้นเคย

'....ฝันเหรอ...?'

'...ทำไมถึงได้ฝันร้ายแบบนี้...?'

'อเลน...อเลนอยู่ที่ไหน...มาอยู่ข้างๆฉันที'

.............อเลน...............

"ฟื้นแล้ว!!ราวี่คุง!!คันดะคุงฟื้นแล้วล่ะ!!"

"ยู!!"

"เป็นยังไงบ้างจ๊ะคันดะคุง??"เสียงของมิลันด้าถามด้วยความห่วงใย แต่คันดะไม่ได้สนใจในคำถามนั้น ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองไปรอบๆห้อง เพื่อมองหาร่างของคนผู้หนึ่ง

'........ทำไม......ทำไมถึงไม่เรียกอเลนมาด้วยล่ะ.......??....อเลน...'

คันดะเริ่มขวัญเสีย ภาพในฝันยังตามหลอกหลอน ร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลมีเลือดไหลชะโลมกาย

มือของคันดะคว้าที่ข้อมือของมิลันด้า

"มิลันด้า!อเลนล่ะ??...อเลนอยู่ที่ไหน??"

ผู้ถูกถามมองหน้าของเด็กสาวอย่างลำบากใจ จนในที่สุดต้องเบือนหน้าหนีเพราะไม่อยากให้เด็กสาวนี่ต้องรับข่าวร้ายจากการบอกของเธอ

มิลันด้ามองราวี่อย่างขอความช่วยเหลือ ราวี่ถอนหายใจเฮือก

"....อเลนน่ะนะ...."

____________________________________

ตึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสียงฝีเท้าเล็กๆวิ่งมายังห้องนอนห้องหนึ่งพร้อมเสียงร้องรั้งของราวี่และมิลันด้า

'............ไม่จริง!......ทุกคนโกหก!!.....บอกฉันมาสิว่ามันไม่จริง!!......ไม่จริงใช่มั้ย!!อเลน!!'

ร่างบางๆหอบละโหย หยุดฝีเท้าที่หน้าห้องห้องหนึ่ง น้ำตาไหลลินไม่ขาดสาย

มือเล็กสั่นเทาสัมผัสบานประตูก่อนออกแรงผลักมันเบาๆเผยให้เห็นภาพที่ทำหัวใจแทบแตกสลาย

...ชายหนุ่มที่คุ้นเคย...นอนนิทรานิ่งอย่างกับหลับสนิท...แต่อาการนั้นมากว่านี้...ร่างบางทรุดกายลงนั่งกับพื้น มือปิดปากแน่นสนิทกลั้นเสียงสะอื้นที่อาจจะดังไปทั่วศาสนจักร

'...ขอร้องล่ะ...แค่เขา....แค่เขาเท่านั้น...อย่าพรากเขาไปจากฉันเลย...'

คันดะกลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก ยันกายยืนขึ้นขาสั่นๆพากายลุกขึ้นเดินโซเซจนทรุดกายลงข้างเตียงได้สำเร็จ

มือเล็กกอบกุมมือใหญ่แนบพวงแก้มที่อาบคราบน้ำตา มองใบหน้าที่หลับใหลราวกับเจ้าชายนิทราด้วยสายตาที่อ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆ

"อเลน...ตื่นเร็วๆนะ...ฉันน่ะจะทำมิทาราชิ..ของโปรดให้อเลนกินสุดฝีมือเลยล่ะ...จะทำให้อเลนออกปากชมฉันเลยนะ...เพราะงั้นนะ...เพราะงั้น...ฮึก...พระผู้...เป็นเจ้า...ขอร้องล่ะ....ฮึก....ให้เขา...ตื่น...ฮึก..."

น้ำตาหยดลงบนมือที่ทาบพวงแก้ม

'.............อย่าพรากเขาไปจากฉันเลย.............'

เสียงกรีดร้องของเด็กสาวตัวน้อย เสียงเล็กๆที่ไม่อาจดังไปถึงฟ้า เสียงร่ำไห้ที่พระองค์ไม่ใยดี

........ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว.......

/เธอเป็นของผม/

'ถ้างั้นก็ตื่นซะสิ...แล้วฉันจะยอมยกทุกอย่างให้...'

.......................................................

...................................

...........................

.................

.........

...

.

"เราจับได้แล้วครับว่าผู้ที่ให้ความร่วมมือกับโนอาคือ...รินารี่ ลี..."

"....................."

+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+

จบไปอีกหนึ่งตอนแล้วครับ

ตอนต่อไปผมจะพยายามต่อให้เร็วที่สุดนะครับคิดว่าคงจะไม่ดองแล้วล่ะครับ

ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมและขอบคุณทุกคอมเม้นท์ครับ

ปล.วันจันทร์จะเปิดเทอมแล้วล่ะครับเบื่อจริงๆ

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

วันจันทร์หน้าเราก็จะเปิดเทอมแล้วเหมือนกันsad smile

อเลนเป็นอะไรปายยยย
คันดะเศร้าแล้วอ่ะ
เง้อๆๆ

#1 By ]:-•Ełliη•:[ on 2009-10-23 11:05

เปิดวันจันทร์เช่นกันครับ...เซ็งจิต - -"

อย่าตายนะ~!!!! TT TT

ส่วนรินารี่....ฆ่าทิ้งซะเลย ฮ่าๆๆๆๆ -/โดนรุมยำ

#2 By MiRacLe [Q-Q KuNg] on 2009-10-23 13:38

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มาต่อเร็วๆน้าจีฟา
อยากรู้ๆๆๆ อเลนคุง น่าสงสาร
เปลี่ยนธีมแล้วสวยมากเลยจ้า cry

#3 By Moo!? on 2009-10-23 20:25

เปลี่ยนธีมแล้วดูดี อ้าก!!!
ฮึก....ฮึก...อเลนอย่าเป็นอะไรไปนะ....ถ้าตายแล้วยูจะเคะให้ใครล่ะ อึก..ฮึก.... */แล้วแกจะไปตอแหลอะไรกะเขาล่ะฟะ -*-
*โดนจขบ.ตบดับ*


*เราสบายไม่ต้อเงรียน เฮ~* confused smile confused smile

#4 By ★REnz★ on 2009-10-23 23:38