KEI's StOrY

ตอนนี้กี่โมงแล้วเอ่ย~?

         ให้ตายเหอะ!!ต่อให้ผ่านมาสักกี่ปีๆนิสัยนี้มันก็แก้ไม่หายจริงๆ...มันคืออะไรน่ะหรือ?...ก็ไอนิสัยนอนดึกจนขอบตาเป็นหมีแพนด้าหมดแล้ว!!เฮ้อๆๆเซ็งๆๆไม่รู้จะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน -*- เพื่อเป็นการแก้เซ็ง..........ต่อฟิคกันโลด!!!!(อ้าว...)

__________________________________________________________________________________________

ตอน คู่แข่ง

เวลา 01:00 ที่ศาสนจักรแห่งความมืด

"อ๊าย~...กว่าจะมาถึงก็ช้ากว่าที่คิดไว้อีกนะครับ...เนอะคันดะ"

"...อืม"

"อเลนคุง!!!"

"หา?...หวา~"

อเลนร้องอย่างตกใจเมื่อจู่ๆก็มีหญิงสาวคนนึงกระโดดเข้ามากอดเขา

"ยินดีต้อนรับกลับนะอเลนคุงคิดถึงจังเลย!!"

"ระ..ระ...รินารี่ปล่อยผมเถอะครับ!!เดี๋ยวใครเค้ามาเห็นเข้ามันจะไม่ดีนะครับ!!"

อเลนพูดแต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่ฟังเขาเลยแม้แต่นิดเดียวแถมยังลัดเขาซะแน่นเลย

"ปะ...ปะ...ปล่อยผม...ได้มั้ยฮะ...ผม...หายใจ...มะ...ออก..."

"อุ้ย...ขอโทษทีจ้ะ"ว่าแล้วรินารี่ก็ปล่อยอเลนไป

"...ค่อยยังชั่ว..."

"แล้วทานอะไรมากันรึยังจ้ะ?"

"ยังเลยครับ...โอ้ย!!!!!"

อเลนร้องเสียงดังเพราะที่เท้าของเขาถูกใครคนนึงเหยียบอยู่

"คันดะ!!มันเจ็บนะครับ!!โอ้ยๆ!!!!!"

ดูเหมือนว่ายิ่งพูดร่างบางยิ่งจะขยี้เท้าของเขาให้มันเละซะจนไม่ต้องเดินไปเลย

"...ฉันจะไปโรงอาหารนะ..."ร่างบางว่าก่อนที่จะแลบลิ้นให้อเลนและเดินไป

"อะไรของเค้าเนี่ย...โกรธเราเรื่องอะไรอีกรึเปล่าหว่า?"

"ช่างเขาเถอะจ้ะอเลนคุงเธอเองก็ยังไม่ได้ทานอะไรเลยไม่ใช่หรอจ้ะไปโรงอาหารกันนะ"

"ครับ"

โรงอาหาร

"กรี๊ดว้ายตายสลบ!!(เอาสักอย่างเด่ะ)อเลนคุงกลับมาแล้วหรอจ้ะยินดีต้อนรับกลับจ้ะสั่งอะไรเดี๋ยวฉันทำให้"แม่ครัว(หรือพ่อครัวไม่รู้)เจรี่ว่า

"กลับมาแล้วครับเจรี่...ผมขอ...xxx...xxx...กับของหวาน...xxx...xxx.xxx...ครับ"

และแล้วเจรี่ก็เหงื่อตกอีกครั้ง

"แหม...เจริญอาหารจังเลยนะอเลนคุง"

"คร้าบแล้วรินารี่ไม่ทานอะไรหน่อยเหรอครับ?"

"แค่เห็นเธอกินฉันก็อิ่มแล้วจ้ะ"

"...ระ...ระ...หรอครับ...แฮะๆๆๆ"

อเลนเขินมากจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

"เกะกะจริงเชียว!!จะยืนรักกันอยู่ตรงนี้อีกนานมั้ย!!"เสียงอันคุ้นเคยดังลอดขึ้นมา

"เอ๋..อะ...คันดะ"

"ฉันจะสั่งอาหารอย่ามาเกะกะวอคเกอร์!!"

"เอ๊ะ...นี่คันดะจังไม่เรียกอเลนคุงว่าถั่วงอกแล้วเหรอ?"

"มีปัญหารึไงรินารี่!?"คันดะเริ่มหงุดหงิดแล้ว

"ก็เปล่านี่..."

"นี่...เจรี่ฉันขอโซบะแบบเดิมนะ"

"จ้ะรอแป๊ปนะ"

"นี่...ช่วยเอาไปให้ที่โต๊ะทีนะไม่อยากเห็นหน้าใครบางคน!"

ร่างบางพูดพร้อมกับมองหน้าไปหาชายหนุ่มผมขาวซึ่งมันทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วไม่พอใจร่างบางเล็กน้อย

รินารี่ที่เห็นว่าคันดะจะเดินไปก็แกล้งเอาขาไปสกัด

ตุบ

"โอ้ย!!"

ดูเหมือนว่าแผนการแกล้งของหล่อนจะสำเร็จร่างบางล้มลงทันใด

"อุ้ย!ฮะๆๆคันดะจังเป็นอะไรมั้ยจ้ะสะดุดล้มทีสวยเหมือนนางเอกเลยฮะๆๆ!!"

"อึก...รินารี่!!"

"ทำไมๆเธอมีปัญหากะฉันรึงยัยผมหางม้า!!"

"มีแน่!!ฉันจะสั่งสอนเธอข้อหาปากมากหน่อย!!"

ร่างบางกำหมัดจะต่อยนางมารร้ายตรงหน้าแต่มือก็ถูกหยุดไว้ก่อนโดยอเลน

"เดี๋ยวก่อนสิครับคันดะมีอะไรก็ค่อยๆพูดกันก่อน"

"แต่ยัยนั่นมาหาเรื่องฉันก่อนนะ!!"

"คุณก็อย่าเพิ่งคิดแบบนั้นสิครับ!!"

"ใช่ๆอย่างที่อเลนคุงพูดนั่นแหละ"

"หนอยยัยรินารี่!!"

"พอซะที!!!!!!คันดะ!!!!!!"ร่างสูงตะโกนใสร่างบางที่ตอนนี้เขากอดเธอไว้อยู่

"ตามผมออกมานี่เลย!!!!"ร่างสูงว่าก็ดึงข้อมือของร่างบางให้ตามไปทันที

"ไม่!!ฉันไม่ไป!!ปล่อยนะ!!"

คันดะพยายามแกะมือของอเลนออกแต่ไม่สำเร็จในที่สุดอเลนก็ลากคันดะออกมาข้างนอกจนได้

"ว้า~ผิดแผนนิดหน่อยแต่ก็ช่างเหอะ...นี่เจรี่ฉันขอสปาเก็ตตี้ที่นึงนะ...พอดีอยากจะกินฉลองอะไรบางอย่าง"

+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+

จบไปอีกหนึ่งค่ะ

เฮ้อ~ตอนนี้ใครอ่านก็อาจจะมึนๆนะค่ะเพราะว่าคนแต่งน่ะตอนแต่งเผลอหลับไปหลายครั้งเลยเหอๆๆอัพฟิคที่นี่เสร็จแล้วต้องไปอัพเรื่องนี้ที่เด็กดีต่อ(แบบว่าแปะทั้งสองที่)

ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมและขอบคุณทุกคอมเม้นท์ค่ะ^^