เซ็งง่ะ =3=

         ช่วงนี้เซ็งๆเพราะเล่นคอมไม่ค่อยได้ออกไปข้างนอกก็ไม่ได้สาเหตุมันก็เป็นเพราะตาของเรานั่นล่ะ -*- ตอนแรกๆตาแดงมันจะหายแล้วแต่ทีนี้เราดันขยี้ซะตื่นเช้ามาแดงหนักกว่าเก่าพอหมอตรวจหมอบอกว่า"ขยี้จนเส้นเลือดฝอยในตาแตก"พระเจ้า...รักษาอีกสองอาร์ทิตย์และโดนหม่ามี๊สั่งห้ามอีกว่าห้ามเล่นคอมเกินหนึ่งชั่วโมงไม่งั้นเดี๋ยวมันจะหนักและห้ามให้น้ำหรือฝุ่นเข้าตาเพราะเดี๋ยวตูขยี้=[]=

__________________________________________________________________________________________

ตอน คนที่คาดไม่ถึง

 

เวลาผ่านมาสามวันพวกอเลนก็ได้มาถึงที่เอโดะแล้วและตอนนี้ก็อยู่ในช่วงตรวจตราเมือง

"แฮ่ก...แฮ่ก...โอยคันดะ...รอผมด้วยซี่~!!"

อเลนตามคันดะไม่ทันเพราะว่าคุณเธอเล่นเดินซะเร็วและบวกกะฝูงคนนับพันที่อเลนต้องเดินเบียดและผ่านมาไม่กี่วินาทีอเลนก็พลัดหลงจากคันดะจนได้

"ง่ะ...หายไปไหนแล้วอ่ะ?"

ตัดมาที่ด้านคันดะ

"...เฮ้อ...กว่าจะหนีออกมาได้..."ใช่แล้วที่คันดะเดินอย่างรวดเร็วเพราะต้องการที่จะหนีจากอเลนนั่นเองแต่ว่าเพราะอะไรไม่ทราบ(ยกเว้นคนเขียน//โดนตบ//)

คันดะเดินเล่นอยู่ในเมืองคนเดียวเป็นเวลาสองชั่วโมงโดยที่เค้าไม่สนเลยว่าอเลนตอนนี้ตามหาเขาตาเหลือกแล้ว

ตุบ

"อะ...ขอโทษ"คันดะเดินไปชนกับใครบางคน

"นี่...เดินให้ระวังหน่อย...อ๊ะ!!"

"เอ๊ะ!!"

"เจ้าโนอาผมหยักศก!!/พ่อหนุ่มผมหางม้า!!"

โอ้!!คันดะดันบังเอิญไปเดินชนโนอาซะนี้แถมคนที่เดินชนยังเป็นทีกี้อีกส่วนสถานที่ๆอยู่ตรงนี้ยังอยู่ในบริเวณศาลเจ้าร้างซึ่งไม่มีใครเดินผ่าน

ทีกี้รีบคว้าข้อมือของคันดะไว้

"เห...จริงๆแล้วแกเป็นผู้หญิงหรอเนี่ยแม่สาวผมหางม้า"

"ฮึ่ย!!ไม่รู้อะไรก็อย่ามาพูดเลย!!ปล่อยมือฉันซะ!!"

"ได้เพร็ชรเม็ดงามมาอยู่ในมือคิดว่าฉันจะปล่อยเรอะหา..."

"ชิ!!มุเก็น!!....อุก!!"

ก้ำปั้นใหญ่ต่อยที่หน้าท้องเข้าเต็มแรง คันดะล้มลง มือใหญ่รองรับร่างอันบอบบางทันที

ทีกี้ช้อนร่างของคันดะที่เกือบจะหมดสติในท่าอุ้มเจ้าสาวเขามองใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้าไม่ว่าจะตรงไหนมันก็ถูกใจเขาไปเสียหมด

"ฮึๆสาวน้อย...ไปอยู่กับฉันเถอะ"

นิ้วเรียวสัมผัสความนุ่มของแก้มใสก่อนที่จะลงมาสัมผัสที่ริมฝีปาก

"ยะ...อย่านะ..."

"อ้าวนี่...ยังพูดได้อยู่อีกเหรอ...สงสัยต้องปิดปากด้วยการจูบเธอซะแล้วล่ะมั้ง"

ทีกี้เลื่อนใบหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้ๆอย่างช้าๆ

"มะ...ไม่นะ...ใคร...ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!!วอคเกอร์!!!"

"ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้นะ!!ทีกี้ มิค!!"

เสียงของอเลนที่มาพร้อมกับความโกรธเกรี้ยว

ใบหน้าสวยของร่างบางมองมายังบุคคลที่เธออยากให้มาช่วยมากที่สุด

"มาจริงๆด้วยสินะ...วอคเกอร์"

"ปล่อยเธอซะทีกี้!!เธอเป็นของผม!!"

"เรื่องอะไรจะต้องปล่อยล่ะ...ของแบบนี้ใครดีใครได้สิ"

"หนอย!!"

อเลนสำแดงฤทธิ์ตัวตลกของพระผู้เป็นเจ้าเข้าโจมตีทีกี้ทีกี้ที่ตอนนี้ขยับตัวไม่สะดวกเพราะมีคันดะอยู่ในมือจึงตัดสินใจโยนคันดะให้อเลนไป

"ชิ...คราวนี้ฉันยอมให้ก่อนก็ได้แต่คราวหน้าระวังให้ดีเถอะ"

ว่าแล้วเค้าก็หายไปในความมืด

"คันดะ!!เป็นอะไรรึเปล่า!!"

"...วอคเกอร์..."

และแล้วคันดะก็หมดสติไป

"คันดะ!!คันดะ!!...ผมขอโทษ...ที่ผมมาช้า...ผมจะปกป้องคุณเองผมสัญญา..."

เมื่อจบการพูดอเลนก็กอดร่างบางที่สลบอยู่ในอ้อมกอดก่อนที่จะพากลับที่พัก

+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+

อัพต่อไปเร็วๆนี้นะจ้ะ

ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมและขอบคุณทุกคอมเม้นค่ะ^^

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ยาวๆๆ จะเอายาวๆๆ

#1 By ★REnz★ on 2009-10-06 14:13

สาวคันดะเป็นที่ต้องการของทุกคน
เหอๆๆ
ดีใจซะเถอะนะ คันดะ
><
ติดตามตอนต่อไปนะคะ
อิอิ

#2 By ]:-•Ełliη•:[ on 2009-10-06 17:11

อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย
มาอัพเร็วๆนะคะ cry
เอ่อคือ...วอคเกอร์นี่คืออะไรเหรอคะ sad smile
อ่านแล้วงงๆ

ปล.หายไวๆนะคะ จะได้อัพFICทุกวัน
[ตกลงจะให้หายเพื่อการนี้]ไม่ช่ายยย
ขอให้หายไวๆจริงๆน้า big smile

#3 By Moo!? on 2009-10-06 23:33